Είναι σαφές, πλέον, ότι ο Ολυμπιακός ξεχωρίζει στο… τοπίο
του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ένα τοπίο θολό, όπου μικροί και μεγαλύτεροι έχουν…
τεράστια προβλήματα. Την ίδια ώρα, στο Ρέντη και στην πλατεία Αλεξάνδρας συζητούν
για Πρωτάθλημα, Κύπελλο, Champions League,
μεταγραφές (στην ώρα τους αυτές) και εν γένει, την επόμενη ημέρα της ομάδας.
Θα πει κανείς «μα και οι άλλοι συζητούν για το δικό τους αύριο».
Ναι. Η διαφορά είναι, όμως, ότι η επόμενη ημέρα του Θρύλου μπορεί να βρει την
ομάδα να κάνει ένα βήμα (ή και περισσότερα) προς τα εμπρός. Οι άλλοι κοιτάζουν
μπροστά και… ψάχνουν σωσίβιο για να μην πνιγούν στον ωκεανό των χρεών και των
διαφωνιών.
Κατά τα άλλα, ορισμένοι ενοχλούνται που ο πρόεδρος του
Θρύλου, Βαγγέλης Μαρινάκης είναι συνεχώς στο προσκήνιο και που όλοι στον
Πειραιά (και όχι μόνο) πίνουν… νερό στο όνομά του. Ένας άνθρωπος που κάνει το
παν για να πάει η ομάδα πιο ψηλά, παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν εν γένει στην
χώρα μας, σε οικονομικό (κυρίως, αλλά όχι μόνο) επίπεδο.
